Homeros'un "şarap rengi” denizinde beyaz şarabın adı neden hiç geçmez, Hippokrates onu hangi hastalığa reçete eder, Plinius şarabı albus'tan fulvus'a dört renge ayırırken hangi kehribar tonları kasteder, Kos'un tuzlu beyazından toprağa gömülü dolium küplerine ve bugün hâlâ Gürcistan'da nefes alan qvevri'lere, Retsina'nın çam reçinesinden Burgundy'nin Chardonnay’sine, Ren'in Riesling'inden Santorini'nin volkanik Assyrtiko'suna, Pinot Gris'nin baharatından Vermentino'nun deniz tuzuna, hatta beyaz Sauvignon Blanc'ı bir ebeveyn olarak taşıyan kırmızı Cabernet Sauvignon'a, oradan da Tokat'ın naif Narince'sinden Kapadokya'nın volkanik Emir'ine ve Bornova Misketi'nin mis kokusuna uzanan; kaybolduğunu sandığımız bir rengin aslında sekiz bin yıldır bir kil küpte bizi beklediğini anlatan bu bölümde, beyaz şarabın gerçekte ne zaman "beyaz" olduğunu konuşuyoruz.

Beyazin Izinde: Retsinadan Miskete

Sarhoş maymunlar, balıkçı şamanlar, amfora diplerinde izler, kahve fallarında haritalar, hariciyeci lokumlar, kaçak bozacılar, Bizans mahzenlerinde aşklar, Balık Pazarı meyhanelerinde hazineciler, lüfer–palamut derbileri, surların gölgesinde batık sokaklar, simitçinin gizli planı, bostancının ihaneti, Bıçakçı Petri’nin hayaleti, Boğaz’ın hareketli gündemi, bira şişesindeki mektup, kedilerin gastronomi haritası, karnaval entrikaları, pavuryanın ölümü, kayıp lakerda reçetesi, Laverintos’un gizemli kileri, turşucuların savaşı, Kapalıçarşı’nın gizli sokağı, Haydarpaşa Garı’nda cinayet, simyacının imbiği, bulanık İstanbul atlası… Ve daha neler neler…

Tan Morgül ve Levon Bağış, “Keyif Meselesi”nde az biraz vaktinizi çalıyor ve ehlikeyf hikâyeler anlatıyor. Kimi zaman ciddileşiyor, çokça keyifleniyor, illaki dertleniyor, sonra yeniden keyifleniyor; bazı bazı da hayalleniyor. Ama her durumda “keyif işini” ciddiye alıyor ve insanlık durumlarına halleniyorlar; kerterizlerini İstanbul’dan alarak…

“Olsa da yesek” muhabbetleri için buyrun “Keyif Meselesi”ne…

Bize yazabilirsiniz: oglerakisikulubu@gmail.com